Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

teeder en werkzaam leven. Om den anderen dag wijden zij zich aan de piano, den overigen tijd aan litteraire arbeid, waarvoo^ Marie het schema aangeeft. Liszt laat zich inschrijven als toe* hoorder aan de academie en volgt de philosophiecursus van Prof. Choisy. Des avonds maakt men muziek. Marie plaatst zich vis*a*vis van haar held, terwijl de geheele buurt zich voor het venster verzamelt. Deze vorstelijke eenzaamheid, hoe schoon schijnt deze haar, gedeeld met een vurige ziel; hoe ver schijnt schijnt die leege kring zonder gevoelens en gedachten, waar zij vroeger had verkeerd. Midden in een stuk houdt Franz op, aangegrepen door de diepte in de oogen van zijn beminde; en op de canapé omhelzen zij elkaar".

„Wij hadden geen enkel vast plan, Franz en ik. Een toeval richtte onze schreden naar Zwitserland; het kon ons weinig schelen waarheen wij gingen: wij wilden alleen en tezamen zijn. Tusschen ons en het verleden een scheidingsmuur zetten. Van uitzicht veranderen. Wij wilden de eenzaamheid, de zeifin* keer, de arbeid", vertellen ons „Mes souvenirs". Maar Madame d'Agoult houdt er nu eenmaal van de waarheid een romantisch kleurtje te geven. De waarheid was, dat zij reden had het schan* daal te Parijs te ontloopen, waar men o.a. vertelde, dat Liszt haar in een vleugelpiano ontvoerd had, dat Genève een bekend verzamelpunt was voor alle mogelijke artistieke en politieke uitgewekenen, dat het er, volgens Liszt's bericht aan George Sand, wemelde van gevallen grootheden, koningen en voorname persoonlijkheden, die door de revolutie uit Frankrijk waren verjaagd, „omdat zij het woord „Vrijheid" miskend hadden en nu een vaderlandloos volk vormen, zooals de Joden."

Van uit Genève maken zij korte reizen Zwitserland in. Twee maanden verblijven zij temidden van het grootsche schouwspel der Alpennatuur. Hier, aan het meer van Wallenstadt, houden zij langen tijd halt. ,JFranz componeerde er voor mij een melan* cholieke muziek, een indruk van- het geruisch van golven eri roeiriemen, en die ik nooit heb kunnen hooren zonder te weenen."*)

Zij vertoeven ook in de vallei van de Rhöne, waar zij „Ober* mann" en „Jocelyn" herlezen.

Liszt geeft te Genève lessen aan het aldaar nieuw opgerichte Conservatorium. Slechts zelden concerteert hij, o. a. ten bate van Italiaansche politieke vluchtelingen. Liszt maakt nieuwe vrienden, o.a. de schrijver Adolphe Pictet, en vindt oude terug: de Belgiojoso's en George Sand met haar beide kinderen Mau*

!) Het klavierstuk „Au lac de Wallenstadt", opgenomen m de „Années de pèlerinage".

71

71

Sluiten