Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wille van von Bülow niet goedkeuren en hij breekt voor eenigen tijd met zijn vriend, niet met den kunstenaar. Als in 1872 het groote triomf jaar voor Wagner komt, en de eerste steen gelegd wordt voor een eigen theater te Bayreuth, bezoeken Wagner en Cosima Liszt onverwachts te Weimar en bewerken een verzoe* ning. Liszt was in zijn hart Cosima nooit afgevallen: „Laten am deren haar veroordeelen, voor mij blijft zij een ziel, het gran perdono van den Heiligen Franciscus waardig en op bewont derenswaardige wijze mijn dochterF Zelfs Cosima's overgang naar het protestantsche geloof ter wille van haar huwelijk met Wagner, heeft hij niet kunnen afkeuren.

Liszt komt nu ook geregeld naar Bayreuth over, niettegen* staande Carolyne Wittgenstein zijn nieuwe toenadering tot de wereldlijke muziek ongaarne blijft zien. Het wordt een twistpunt tusschen beiden. Zoo komen Liszt's twee deelen van zijn wezen, „half Franciskaner, half Tzigaan", opnieuw met elkaar in botsing.

Als in 1876 „het groote wonder der Duitsche kunst" plaats vindt en het Festspielhaus voor het eerst in zijn toeschouwers* ruimte vorsten en bedevaartgangers uit alle deelen van de wereld ontvangt, marcheert Liszt aan hun hoofd: „Geen twijfel meer en geen hinderpalen meer; het ontzaggelijke genie van Wagner heeft alles overwonnen. Zijn werk, de Nibelungenring, schittert over de wereld. De blinden verhinderen haar licht niet meer, noch de dooven haar muziek.'1

104

Sluiten