Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hoek, d'r moest 'n cafétje wezen, hij was er nog 's met Berend Bos en Ate de Leeuw..," een weerzin brak eensklaps zijn voornemen. „Och, maar wat moest hij er ook doen, zonder dorst en zonder trek om te biljarten?"

Hij bleef werktuigelijk stil voor een speelgoedzaakje, tuurde op elastieken poppen en gekleurde glazen stuiters... „Die vuile Ate de Leeuw, dat smerig brok menschen-vleesch, als-t-ie die vent nog 's wat doen kon, 'n leed toe-brengen ..," heftig wrokte hij er op door ....

Achter hem ging met helder-f orsche bel-slag een deur open, toen hij omkeek zag hij uit een witgoed-winkeltje aan de overkant, het frissche schippersdeerntje komen. Ze was blootshoofds en stapte parmantig voort op haar hooge rijglaarzen, een dunne bont-gebloemde jurk hing met diepe plooien om haar gezet kort lichaampje.

Ze zag hem ook en vrijpostig liep ze op hem toe. „Hallo," ze keek een oogenblik neer op de uitstalling en lachte. „Zoek je 'n pop uit, hè? 'n Elestieke...?," er was een koozing in haar weeke streel-stemmetje.

,,'n Popke," glimlachte Tjeerd, — „met vlechtjes om de ooren, en 'n kuiltje in de kin, blauwe kralen om 't halsje."

Haar lach joolde hoog uit. „Bê'-je me na-'loopen?," vischte ze. Verdiept staarde ze op in zijn knap donker gezicht, naar zijn mond met de witte tanden, naar zijn oogen met de sterke glans. „Nou, kom er 's voor

152

Sluiten