Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EERSTE HOOFDSTUK.

Half omgewend naar het kind, dat met omzichtige sprongetjes van de eene tree wipte op de volgende, haar rechterhand een steunpunt voor Jopie's wankel evenwicht en de -linker achteloos glijdend langs de leuning, daalde Lize de steile benedentrap af. Haar aandacht dwaalde van het kinderspel, van Jopie's schrille kreetjes en haar triomfantelijk „kijk Moes!" af en zij trachtte boven het hooge stemmetje uit de geluiden op de slaapkamer te onderscheiden: Herbert was opgestaan, zijn zware stappen dreunden, nii schoof hij met een harden smak een la dicht, en daar smeet hij met een heftigen duw de badkamerdeur in 't slot. Onwezenlijk stil leek de benedengang in den schemer, dien het bontgekleurd glas van de tochtdeur er spreidde, veilig-rustig als een kerk na de hel van drift en ruzie, die zij in de zwoel-warme, ordelooze kamer-bovenhad verlaten.

En haastig, als om in de veiligheid dier stilte aan den ban van 't voorbije te ontkomen, tilde Lize het kind de laatste traptreden af en droeg het, de spartelende beentjes bedwingend met één hand, door de geopende deur de huiskamer binnen. Onmiddellijk week de spanning harer zenuwen tusschen de rustige overbekendheid der vier muren; het ontbijt stond te wachten als

1

Sluiten