Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geranium-potten, het voorste perk gevuld, uit angst dat anderen, als zijzelve, in dien verwaarloosden tuin het symbool van haar huwelijk zouden zien.

Na het zomerbezoek bij haar moeder had zij met den vasten wil haar geluk te heroveren en Herbert opnieuw aan zich te binden, den tuin keurig aan kant laten maken, zelfs aan een timmerman prijsopgaaf voor een langbegeerd prieeltje gevraagd. De poging stuitte, als zoovele, op Herberfc's volkomen onverschilligheid. Nóg lag het teekeningetje van het zes kantig hutje met het overhangend rieten puntdak op z'n schrijftafel, hij had er, sinds den middag dat ze 't daar, om hem te verrassen, neerlei, nauwelijks naar om gezien .. .

Met een zucht wendde zij zich om, en met éven een toegeven aan haar volslagen moedeloosheid stond ze stil, de armen slap, de rug en het hoofd gebogen. Maar in het buurhuis klapte een dienstmeid de balcondeuren open, en meteen weer vief-rechtop nam het vrouwtje den sleep harer ochtendjapon en liep het grintpaadje af naar het huis.

Op het serretrapje stond het kind, de pop stijf gekneld in den éénen arm, en met haar handje aan de deurspijl gereed om de treedjes af te gaan.

Lize wist het spelletje dat nu verwacht werd: achter in den tuin, door moeder opgetild, roepen: Pappie-pappie... totdat van het boven-

5

Sluiten