Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ja . .. wacht, ik kom al."

In de vestibule pompte hij zijn fietsband op,

znn hoofd zag rood van het bukken.

„'k Kom, denk ik, niet thuis met de koffie,"

zei hij opeens kortaf en zonder op te zien.

„^Waarom niet?'

„'k Moet waarschnnhjk naar den Haag." „Wat moet je daar doen ?" ontstemd en als een verhoor klonk het. •

Nu zag hij op, keek haar strak aan; een zwijgende waarschuwing in zijn grijze oogen. Ze kleurde langzaam, voelde onder zijn scherpen blik dien nieuwen argwaan als een schuld.^ „Stuur een detectiveachtermeaan," spotte hij. Zg probeerde te lachen: „Dan ga 'k liever zelf."

Hij schroefde het dopje op het ventiel en borg de fietspomp weg.

„Er is geharrewar met Van Dungen," lichtte hij in, „als ik het vandaag niet kan regelen moet er 'n advocaat bij." Kön het zgn dat hij loog, met zóó rustig zijn oogen in de hare? Dat hij het heele relaas van dien Van Dungen verzon? Och, het moést wel haar overspannen verbeelding zijn, die overal bedrog zag, die zocht naar iets verborgens bij elk zijner handelingen.

Hij schoot zijn overjas aan en borstelde het lint van zijn stroohoed af. „Zal ik thee zetten?" vroeg ze zich tegen hem aanvleiend, met de behoefte iets goed^ te maken. „ Kom je dan een beetje vroeg thuis?" Ze 18

Sluiten