Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze draaide zich langzaam om en leunde tegen de vensterbank, haar smalle lichaam in de simpele blouse-en-rok leek opeens veel grooternu ze de gebogen schouders recht dwong en haar hoofd achterover hield; om haar mond lag een lachje van verbitterd aanvaarden, in haar oogen een vijandige hardheid, die hij niet kende en die hem onrustig de zijnen af deed wenden.

In de achterkamer kwam de meid om de tafel te dekken, binnen de geel-zijden kap gloeide het licht aan, onder den milden rustigen schijn lag het witte tafelvlak te glanzen, met kleine verrassende twinkel-Iichtjes in elk stuk zilver, in elk kristallen voorwerp dat werd neergezet.

En met een plotselinge huivering, als kwam vanuit het „buiten" daar achter haar, een ijzige kilte in haar lijf gevaren, liep Lize van het venster weg en de kamer door, naar den cirkel van stil en vreedzaam licht en als liefkoozend bewogen haar smalle handen tusschen de vertrouwde dagelijksche dingen, die Anna nooit zorgzaam genoeg schikte, nooit precies zoo als zij het wenschte ... en ongemerkt gleed van haar mond en uit haar oogen de schampere hoogmoed weg, haar schouders bogen weer naar voren, haar blonde hoofd, op den langen, slanken hals, hervond zijn moede berustende neiging.

53

Sluiten