Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en machteloos, als overweldigd werd door de vaart der op haar aanstormende muziek, voelde ze in de beide anderen de vreugd van genieten tot een dronkenschap der zinnen stijgen, een zoet vergif waren voor hen de hartstochtelijke liefdewoorden op de planken, een boeiende werkelijkheid dat opgestuwd gebeuren van liefde, passie en dood; en met den ouden, pijnlijken haat voor al dit hevige en mtbundige, had Lize zich in hooghartigen afkeer teruggetrokken, trachtend een houding te vinden in strakke, geresigneerde zwijgzaamheid.

De tocht blies feller d oor een rl^r mn/i-iro.

opende vestibule-deuren en Dolly, die zich al een paar maal met een ongeduldigen uitroep over Herbert's talmen had beklaagd, verbet opeens, met de haastige verklaring „hij zal m'n parapluie vergeten," haar plaats bij de zuil en drong zich tegen den menschenstroom in, naar binnen.

Even stond Lize overtroefd, draalde ze besluiteloos. Doch haar eerste scherp-geformuleerde gedachte dreef haar achter de ander aan: niét hen samen laten ... nu, na de opgewondenheid van daarstraks; en tegelijk al drong ook zij naar binnen, trachtend zich tegen den stuwenden menschendrom in te werken.

maar minder vlug en lenig, voelde ze zich achteruit geduwd, terzijgeschoven, en na een paar minuten moest ze met trillende knieën en bonzende slapen haar pogen staken, zich

61

Sluiten