Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZEVENDE HOOFDSTUK.

Vermoedde Herbert nóóit dat ze hem doorzag, vreesde hij, bi) wat hij telkens weer roekeloos waagde, zelfs haar argwaan met? Op zijn piano zwierf de zang-mnziek die, meteen slordigenpotloodkrabbel, Dolly's handteekening droeg, op zijn schrijftafel vond ze meer dan eens een boek met dienzelfden naam. En hü studeerde de accompagnementen m haar blznn, hij las de boeken terwnl hn tegenover haar aan tafel zat, als om met deze openhartigheid elke ijverzucht bij voorbaat te ontwapenen. Doch zij vroeg of vorschte nooit, de eens zoo schuw gevreesde naam werd niet tusschen hen genoemd en yoor toenadering tusschen de beide families deden ook de Van Royen's geen pogingen meer. Eens had Lize met den kiemen hooggekraagden luitenant in de tram gezeten; hn bleek haar niet te herkennen en ongemerkt had ze hem bespied, zgn melancholiek jongensgezicht, waarin soms een van de slappe spieren nerveus trok en den doffen leegen^ zijn kinderlijk blauwe oogen. Zn wilde hem minachten en haten; was het met znn schuld, zijn gebrek aan eergevoel en mannelijk overwicht, dat het zgn wufte en coquette vrouw zoo makkelijk maakte om hem ontrouw te zijn . ? Maar haars ondanks won een pijnlijk meelij het van elk ander gevoel en zij had zelfs, verwonderd, en ontstemd, den vagen

Sluiten