Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het feit dat ze zoo vroeg niet méé kon — de meid had 'r kerkbeurt, ze was dus niet vóór half twee vrij — voelde het vrouwtje, met nauwelijks iets anders dan de oude gelaten berusting, weer heel den voozen bodem van bedrog en leugen waarop hun samenleven stond... Wat beduidde nog haar ontdekking van twee dagen geleden, blijkbaar had hij zich weer met het coquette nest verzoend... werden mannen niet juist feller en heftiger verliefd als een vrouw hun jaloerschheid wist te prikkelen... ? En zij die zich illuzies had gemaakt en zoo zot was gewee.st te denken, dat Herbert te trótsch zou zijn... De lucht was bedekt; de wind sinds den vorigen avond naar het westen gedraaid en in het weerbericht van de krant — ze kon niet laten het hardop te lezen terwijl hij voor den spiegel zijn ijsmuts over de ooren trok <— werd sneeuw voorspeld.

„Zal wel losloopen," meende hij laconiek, ter-, wijl hij sigaretten en lucifers in zijn zakken stak, en even later, met zijn hoofd om den deurhoek, deelde hij nog vluchtig mee: „Vóór het eten zal ik wel niet terug zijn." Lize stak de petroleumkachel in de serre aan, er viel een stil grijs licht door de onbedekte bovenruitjes, en terwijl het kind, op een laag stoeltje naast haar, hijgend en zuchtend van inspanning haar eerste moeizame kruisjessteken op een merklap probeerde, keek het vrouwtje met moede leege oo'gen in denkleinen

121

Sluiten