Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en had meer noodig dan het eentonig dorpsleven haar geven kon. Al was Oma een engel voor haar, al zou zjj haar lieve oudje trouw blij ven, 't was en bleef toch maar vegeteeren buiten. Men ging er langzamerhand intellectuëel dood. Oma zag dat misschien niet zoo in, maar die hield — dat wist Zonnie zeker! — genoeg van haar om haar af te staan aan het Leven. Er was geen man in 't spel, daar kon Oma gerust op zijn. Maar de levensdrang stuwde haar voort zóo sterk dat zij 't niet langer uit kon houden, in het stille huis, alleen met een vrouw, die afgerekend had met het leven en die niet begreep wat een jonge krachtige persoonlijkheid noodig had om te bloeien en blij te zijn. Zij zou die goede Oma, die haar altijd zoo schattig verwend had, natuurlijk veel opzoeken. Dan kwam ze een dagje over en had heel wat meer te vertellen dan als ze op de hei had gewandeld of boodschapjes gedaan in het

14

Sluiten