Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blauwe oogen, even maar. Het moest, het moest, het kón niet anders, Oma zou 't wel eenzaam hebben, maar kom, Zonnie was wel te vervangen. Lise wou wel bij Oma komen, die was goedig en zacht, dweepte ouderwetsch met de natuur, stelde geen hooge eischen aan het leven, zou geduldig en lief voor Oma zorgen. Voor Lise, die geen prettig thuis had, zou 't een uitkomst zijn en Oma zou wel aan haar wennen en van haar gaan houden. Als éen van tweeën zich moest opofferen mocht het niet anders dan de oude vrouw zij n. Kon Zonnie het helpen dat het Leven haar riep?

Even keek zij in den spiegel, knikte haar blank en roze bloeiend kopje toe, rekte de lenige armen boven het goudblond hoofd en haalde diep adem, alsof zij van een zwaren druk was bevrijd,

Toen ging zij neurieënd de trap af, om Oma voor te lezen. Deze laatste zes weken zou zij bizonder lief voor Oma zijn.

2

17

Sluiten