Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bleven, haar hart was rein als het hart van een jonkvrouw. Als lijden loutert, zooals de vromen beweren, dan was zij edeler dan voorheen. Zou hij, de idealist, haar ziel niet hooger stellen dan haar lijf s schoon? Paste haar rijpheid ook niet bij de zijne ? Zij waren immers even oud.

Zij wendde zich af van den spiegel. Zou hij haar ij del wanen als hij wist hoe zij hier nu stond ? — Neen, dan zou hij haar toch miskennen. In deemoed stond zij voor den spiegel, vreezend niet mooi genoeg te zijn voor hem.

Zij ontkleedde zich nu en trachtte te slapen. Maar telkens schrok zij wakker. Wat was er dan toch gebeurd? Over een stoel hing haar lila feestkleed, op tafel lagen haar witte, handschoenen en haar gouden armbanden. En opeens wist zij weer dat zij in de kleine volle schouwburgzaal van het landelijk stadje was geweest. En weer klonk het haar in de ooren: — „Gij zijt te oud!" hoonend, zooals de jonge herder het woord ge-

28

Sluiten