Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En het hield haar in spanning als een mooi halfvergeten verhaal. Na haar verlovingstijd had zij er nooit meer in geschreven, 't Was toch wel jammer, dat te verbranden. Later kreeg zij daar zeker spqt van. Maar het móest, want Herman mocht het niet lezen en bespotten.

Gisteren kwam het gesprek op het honden van een dagboek. Herman had beweerd dat geen volwassen mensch daar zqn tijd mee verbeuzelde. Dat had haar geprikkeld en een blos naar haar wangen gejaagd. Zij noemde Amiel, Dostojewsky, Tolstoï, Marie Baschkirtseff, de Goncourt8 — Nu ja, die waren nog in de romantiek bevangen, maar tegenwoordig? Misschien nog een enkel sentimenteel bakvischje! Met een felle hartklopping had zij het gesprek afgeleid en meteen besloten, haar dagboek te vernietigen. Bekende zij dat zq, jaren lang, wel niet eiken dag, maar bij buien, een dagboek had gehouden, dan zou

58

Sluiten