Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zei Sinter-Klaas, hij kon haar niets verder uitleggen, want ze was al weg en kwam in heur belachelijke slaapkleeren, en met eenen blooten voet en een kous in haar hand, haar deurken open doen.

Ze stak de lamp aan, en ging direkt achter heuren toog om te grieven. Ze dacht dat het den Bisschop van Mechelen was.

„Mijnheer den Bisschop," zei ze haperend, „hier is het schip van den besten chocolat, en 't is vijfentwintig frank."

De prijs was 20 fr., maar een Bisschop kan zoo gemakkelijk 5 fr. meer geven.

Doch nu kwam de knal! Geld! Sinter-Klaas had geen geld, dat heeft men in den Hemel immers met van doen, Zwarte Piet had geen geld! Het kind had maar een kapot hemdeken aan; en de dichter knauwde op zijn lang hoofden baardhaar van den honger, en stond vier weken kamerhuur ten achter.

Ze bezagen elkander flauw.

,,'t Is om de liefde Gods!" zei Sinter-Klaas. Gaarne had hij zijn mijter gegeven, maar 't was hem allemaal door den Hemel geleend, en er iets van weggeven was heiligschennis.

Trientje Mutser verroerde niet en bezag hen somber.

„Doe het ter wille van den Hemel," zei Zwarte Piet. „Toekomend jaar zal ik heel uwen winkel opkoopen."

„Doe het uit louter poëzie," zei de dichter theatraal.

Doch Trientje verroerde niet, ze ging denken,

12

Sluiten