Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Denzelfden nacht als eikendeen met zijn twee oogen toe in de pluimen lag. hield er een stootslee stü voor „Den Smorenden Indiaen/'

De schrijnwerker en Kozijn droegen vlug een pak in 't glijtuig, en beiden stootten de slee zoo hard ze konden, door de nachtelijke straten, het wijde veld in naar 't kerkhof. De grafmaker groef een nieuwe put met een briefken van 20 frank tusschen zijn lippen.

Aarde en sneeuw er over en de schaamte was gered!

En met een gemoed dat champagne-tintelde van vreugde, gingen de twee mannen het kerkhof af.

Doch daar kwam van achter een boom, een vischkopachtig man met jeen lach onder zijn langen neus, op hun af, en vriendelijk vroeg hij met zijn hoestende stem: „Schrijnwerker mag ik mijn pijp eens aansmoren, want *k heb mijn stekskens vergeten/'

80

Sluiten