Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

steden, 10 fr. voor elke ophaal, door de veusters te ontvangen. *t Woelde er van wagens, die leeg kwamen en vol weg reden. Maar een dezer dagen zou het contract met de N.V. geteekend worden, en dan zou dat alles geregelder gaan. Men sprak van een spoorweg, kranen en kaaien.

Vettigen Teen ging mee in de processie en droeg een klein pleisteren beeldje van O. L. Vrouw, en bad dat zij, maar niet hij, het zilverenbeeld zouden vinden. En telkens hij voorbij de twaalf populieren kwam kreeg hij een brandende pijn in zijn hart.

Maar hij dierf niets zeggen, er zelfs niet op zinspelen uit vrees voor het gevang.

Acht dagen ging de processie zoo al zonder baat, en op die enkele dagen was Vettigen Teen voorover gegroeid, en haast drie keer zoo oud geworden.

Den negenden dag wierd het contract met N. V. onderteekend en 's avonds zou het daarvoor een groot banket zijn in gasterije „De Dolfijn."

Na de noen ging weer de juweelige ring der processie drie keer rond het Begijnhof, en bij den derden keer stond het geweten van Vettigen Teen in een zotte vlam. Hij kon niet voort als hij aan de twaalf populieren gekomen was. Zijn bloed was lood. Hij klemde zijn mond toe uit vrees voor zijn woorden, maar zijn lippen wierden opengeperst. Met zijn bruinethand wees hij naar den derden populier en riep: „Ginder! ginder! ginder! In het water zie ik ze!" Hij liet

Het Keerseken. 8

113

Sluiten