Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijner geboorte. Monnikken en krijgers vergezelden den stoet.

En om de lange tocht frischte van gemoed te geven, deed Gommarus voor Grimmelda, die trots in schapenpelsen lag, de monnikken voorlezen, en de oude krijgers hunne vreemde avonturen vertellen. Maar Grimmelda viel in slaap. Onderwegen knielden zij te Nijvel op het graf van hare tante Begga, die in geur van heiligheid gestorven was.

Daar bad Gommarus dat het schoone licht der doode, in zijne vrouw het gulden zaad der heiligheid zou doen openbersten.

En eindelijk schalden de koehorens los.

Ginder in het frissche zachte dal lag Nivesdonck, en de zilveren Nethe met hare vele eilandjes, waarboven, lijk in zijn jeugd nog altijd de groote reigers vlogen!

De zon stond hoog in witte wolken en stak een waaier van melkbleeke zonnebalken over de groene streek.

En blij als een kind wees hij aan Grimmelda het kasteeltje waar zij zouden wonen. O 't zou er zoo heerlijk worden!

In deze eeuwige stilte van wouden, in dit vreedzaam kasteeltje met zijn schemerige hallen ging hunne liefde openbloeien, als een stille witte bloem, waarin *t geloof zijn klaren dauw zou druppelen.

Zij glimlachte medelijdend.

Gommarus was blij in zijne woonste weer te

152

Sluiten