Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HERINNERINGEN

9

HERINNERINGEN I

Het was geen leed toen wij je nedervlijden in 't kleine graf als aan geruste ree,

want onze herinnering is, als toen wij scheidden met jou te samen aan de breede zee.

Wij waren hier niet, toen het stil geleide ging in bevreemding als met vreemden mee.

Maar ons betraand gelaat zag van terzijde het leege land af naar de lichte zee.

Het was geen leed je lichaam te zien zinken

voor onze oogen tot afwezigheid, maar langs den muur de wa'tren te zien blinken

waarlangs je zwierf tot in vergetelheid, en in ons hart als nevel voelen zinken

de droeve wijdheid onzer eenzaamheid.

Sluiten