Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

EXCLAMAVI

75

XV

Meinacht verlangen, aan het venster poozen,

Jonggeurend loover en de nachtegaal.

Stilte en nevel en het tijdelooze

droeve der schoonheid en de ziel een zaal.

Waarom God, hebt gij ook mij verkozen dat ik een deel had aan dit lang verhaal; leven en sterven tusschen sneeuw en rozen, dat ik straks heenzink en nu ademhaal.

Daar in die kamer tusschen 't witte laken slaapt hij, mijn jongen, ligt het slapend weerl Droomen en ingaan en eens zingend waken, mij tegemoet gaan, waar ik moe van keer. En over tijden, als de knoppen braken, bij aan dit venster en dit alles weerl

Sluiten