Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

87

IX. „Zonder souffleur is de eenige juiste speelwijze. De tekst door en door kennend, en zoo de stof (de figuur dus), geheel vrij van anderen invloed (souffleur), wat tempo en te nemen rusten betreft, te beheerschen en uit te beelden."

Ook anderen spreken in dezelfde richting.

X. „Den souffleur heb ik alleen op repetities noodig, bij de voorstelling kan hij voor mijn part wegblijven."

XI. „...,. .hij overhaast en gêneert. Na de première moest hij worden gemist."

XII. „ de man hindert me. Als ik in zeer korten

tijd een rol moet opnemen, speel ik die, zonder de woor* den te kennen, op den souffleur."

Er is al op gewezen, dat het bewust tooneelspelen, op repetities dus, het echt, van binnenuit uitbeelden zou tegenwerken. Heel mooi wordt dit gedemonstreerd door het volgend commentaar:

XIII. „Ik kan absoluut niet „repeteeren", d.w.z. er op de repetities „in" zijn. Wel componeer ik m'n rol zooals ik ze denk te spelen. Toch laat ik me bij de uitvoering dikwijls gaan, zoodat de rol anders wordt."

Dat er toestanden zijn, waarbij de onderbewust vastge* legde persoon nagenoeg de gansche psyche in beslag neemt, bewijst de volgende uitspraak:

XIV. „Eenmaal op 't tooneel in m'n rol valt alles weg." Dezelfde kunstenaar geeft verder aan:

„Behoef twee uren om uit den trancetoestand tot het gewone leven terug te keeren."

Dit laatste nu, is iets wat geen regel schijnt te zijn onder de acteurs.

Psychologisch is 't intusschen zeer goed verklaarbaar.

Vooral bij dezen acteur, die om z'n algemeene ont* wikkeling en z'n ernst bij z'n collega's vrij eenstemmig, geacht wordt, is aan deze uitlating waarde te hechten. Trouwens het gaat hier om een kwestie van graad, n.1. of de verhouding meer in 't voordeel van den bewusten dan wel van den onderbewusten persoon valt.

Sluiten