Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r

Om den brandenden blos te verbergen, die haar opeens tot aan het voorhoofd vloog, bukte Elsa naar de blokjes, die het kind had laten vallen en raapte ze ijverig op.

—„Laat maar, dat zal Jansje wel doen. daar komt ze al aan met lafenis."

—„U zou er over kunnen vallen," zei Elsa en borg de blokjes in de doos.

Op het Japansche blad schoot een ouderwetsch zilveren trommeltje vonken in de zon. Rood en geel kleurden vruchtensappen in het kristal der karaffen, waarrond drie bekers waren geschaard.

—„Frisscher dan thee, jij hebt het ook warm, Elsa," plaagde Dina, „je hebt zoo'n kleur!"

—„Neen, dat is van het bukken, 't is hier juist heerlijk koel, maar u heeft ook al zoo lang die kleine meid op schoot. Is zij met zwaar? Wordt u niet moe? Mag ik haar eens van u overnemen?"

—„Nu, omdat jij 't bent," zei Dina genadig en gedoogde dat Elsa het kind van haar schoot nam. • —„Zal je haar niet laten vallen?" plaagde Mevrouw Van Berken, „'t is eigenlijk mijn beurt, maar ik zal mijn

10

Sluiten