Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de stad wonen, dan had u een aanspraakje," zei Keetje, nog wat bqvegend om de kachel heen. „U zit veel te veel in huis."

— »Er zijn treinen," zei Rie, teiwijl zij het couvert openreet.

Zoodra ze alleen was las zij gretig den brief van Truida, maar al gauw liet zij teleurgesteld het volgeschreven velletje in haar schoot zinken.

Zij had de zusters .gevraagd of ze een weekje kon komen logeeren. Verleden jaar had dat geholpen, voor een poos. Toen had Nico haar gemist en met vreugde had hij haar thuiskomst gevierd. Bloemen geurden haar welkom toe en gaven iets feestelijks aan de sombere huiskamer. En weken achtereen was hij hartelijk geweest, had zij genoten van zijn lief zijn, als van een têeren weerschijn van den gloed der eerste huwelijksdagen. In die koestering was haar hoop herleefd en haar goede wil om hun samenzijn harmonisch te maken. Later was hg wel weer vervallen in de oude gewoonte om elke tegenspoed te wreken op zijn weerloos geduldig vrouwtje.

Maar 't was toch een oase van vrede geweest.

29

Sluiten