Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jeanne was niet thuis.

Zou zij een boodschap achterlaten, Jeanne smeeken, haar vanavond gezelschap te houden?

Even stond zij besluiteloos. Maar neen, Jeanne met haar brooze gezondheid door de avondkou te laten komen om haar klachten aan te hooren leek haar al te zelfzuchtig. Wat nu? Naar Lou? Die wekte haar meestal op. Juist gleed er een tram aan, die haar naar Lou bracht. Maar weer werd zij teleurgesteld, 't Leek wel een straf voor haar kleinmoedigheid. Zij moest haar kruis alleen leeren dragen, vermaande zij zichzelve streng, terwijl de overvolle tram haar terugvoerde naar huis.

Neen, niet aan Jeanne, die berusting preekte, niet aan Lou, die afleiding aanprees, moest zij haar leed klagen, maar hem, die haar geluk had beloofd. Maar hoe? Zij was bang voor hem geworden en hij zou haar niet laten uitspreken.

Dan maar schrijven! flitste 't door haar hoofd. Als een vonk voelde zij die inval knisteren in haar pijnlijke hersens. Had zij zich niet steeds beter in brieven en

34

Sluiten