Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV

EEN HERINNERINGSDAG.

Met aarzelende vingers, eerbiedig, als raakte ze een reliek aan, streelde Rie de vouwen van de oude meisjesjapon, die ze uit een doos te voorschijn haalde. Voorzichtig, om de verlegen stof niet te scheuren, kleedde zjj zich in den jongemeisjestooi, roomkleurig en fleurig bestrooid met roode roosjes, uit de mode van garneering en snit. Even een blik in den spiegel. — Ja, zij kon het wel zien dat zij tien jaar ouder was geworden! Toen ging zij zich, in de voorkamer, op den divan uitstrekken, om zich te wijden aan herinnering. Zij had niet thuis gegeven: dezen dag wou zij niet ontwijd zien door kennissen. Buiten

41

Sluiten