Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was toch niet van plan, de verloren vriendin, met wie zij gebroken had, te gaan smeeken, weer goed op haar te worden? Zrj haalde de schouders op en glimlachte bitter, terwijl zij met trage schreden langs de natte straten naar huis terugkeerde.

Zij had den sleutel al in het slot gestoken toen zij haastige stappen hoorde en een welbekende stem. Bleek en ernstig stond Greta naast haar, vroeg of zij haar nog even spreken mocht.

— „Wat hebben we elkaar nog te zeggen?" meende Liny stug, maar innerlijk ontroerd.

— „Laat me even binnen," drong Greta aan.

In het heiligdom van haar eigen kamertje wou Liny Greta niet laten. Zij gingen in het spreekkamertje, terzij van de gang.

— Ik heb je vreeselijk beleedigd," zei Greta, „ik begrijp dat je niets meer van mij wete'n wil, ik heb 't verdiend — Maar ik wou je zeggen, vóór den nacht, dat ik spijt hpb van mijn leelijke woorden en dat ik je altijd dankbaar zal blijven voor je lieve vriendschap, al zie

61

Sluiten