Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gasstel aan voor theewater, rakelde het smeulend vuur op in het haardje tot het mica rood gloorde, liep toen de suite op en neer. Van de voorkamervensters met hun vervelend uitzicht op de eentonige huizenrij en de smalle streep luchtgrijs er boven, tot het serretje, achter de slaapkamer, met dat troosteloos somber uitzicht op de muren en enge strookjes tuin met groene kolenhokken, waar waschgoed flapperde in den wind en magere struikjes armelijk kwijnden tusschen grint en gras.

Maar weldra werd zij dat heen en weer gedrentel in de kamers moe. Het water in het koperen keteltje blies driftig wasemwolken uit. Zij zette thee en schoof haar gemakkelijkst mijmerstoeltje bij het vuur, met een hevig verlangen naar gezelligheid. Als er nu eens bezoek kwam, een lieve vrouw met een zachte stem, die hartelijke woorden zei! Maar zoo eene kende zij niet. Liep een bezoek niet meestal uit op teleurstelling? Hoe kwam de algemeene opinie er toch aan dat de vrouwen zacht en fijngevoelig zijn?

Soms bracht een kennis haar bloemen

64

Sluiten