Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oud en wijs genoeg om met zekerheid te weten wat zij deed.

Trotsch wierp zrj het hoofd in den nek. Zij had toch waarlijk wel het recht, den troost te nemen, die Hugo's liefde haar beloofde. Waarom zou zij de treurende weduwe blijven van den man, die haar, in ruil van toewijchng en trouw, ontgoocheling en ontrouw gegeven had? Getuigde 't niet van gezonde veerkracht,van onverwoestelijken moed dat zrj een nieuw leven dorst te beginnen met den vriend, die aanstonds haar besluit kwam vernemen?

Maar haar fier geheven hoofd zonk haar op de kloppende borst, haar handen werden klam, een huivering van angst verkilde haar leden.

In haar mijmerhoekje, in de serre, tusschen vêerige varens en glanzende waaierpalmen, ging zij zitten om tot rust te komen.

Als zij Hugo, voor wiens blijde inkomst zij haar tuin had geplunderd, nu de belofte weigerde, waarvan hij al verzekerd was, zou hij haar dan niet aanzien voor een hartelooze coquette, die met zijn liefde had gespeeld?

Ja, zij had hem aangemoedigd en

77

Sluiten