Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

111

JAARTAL 1871—1872

Het laatste nummer van den 21sten jaargang, 30 Dec. 1870, bevatte in een keurig hoofdartikel nog een woord van dankbare herinnering aan het zijn en streven van den overleden Hoofdredacteur, Dr. Schwartz. Hij wordt dan geschetst lo. als de bewerker en leider eener Israëlietische beweging en 2o. als de bewerker en leider eener kerkelijke beweging.

Over die kerkelijke werkzaamheid van Dr. Schwartz lezen we hier o.m.:

Het was alsof hij, na vergeefs zonder de Kerk beproefd te hebben, wat buiten haar niet behoorlijk geschieden kon, gebruikt moest worden, om haar voor te bereiden en bekwaam te maken tot hetgeen hoofddoel bleef van zijn leven.

Van nu aan is er een wederkeerig verband te bespeuren tusschen de uitbreiding der aanvankelijk gewekte Israëlietische beweging en de allengs ontkiemende kerkelijke.

Schwartz vergadert en vormt zich een gehoor, dat hem geregeld en met toenemende liefde volgt. Hij predikt hen het oude onvervalschte Evangelie en bouwt hen op in hun allerheiligst geloof.

Maar tevens weet hij hun liefde gaande te maken voor het zendingswerk, en al spoedig zijn er onder zijn getrouwe vrienden, die belang beginnen te stellen in Israël, en huis en hart en gave ten beste hebben voor bekeerde en in beproevingen verkeerende Joden. Zijne Kerk wordt het middelpunt van wat in de hoofdstad van ons land de Zending op het hart draagt, beide onder Jood en Heiden

Aan de andere zijde echter is het opmerkelijk, dat de beste elementen, die zich onder zijn beademing in dit gehoor vormden, ofschoon schijnbaar zich telkens meer van de nationale kerk verwijderende, juist door hem voor haar als werden afgezonderd en bewaard, om haar later met frissche krachten te komen bezielen.

Werkelijk is het Amsterdamsch Kiescollege, evenals dat van Ouderlingen en Diakenen, op dit oogenblik grootendeels samengesteld uit mannen, die jarenlang hun plaats in de kerk der vaderen ledig lieten staan, om bij den geliefden vreemdeling te vinden, wat hun in eigen kring werd onthouden.

Het schijnbaar onkerkelijk standpunt van Dr. Schwarz kwam dus ten bate van de Kerk. Hij streed voor haar, door vaak tegen haar onderdrukking en ontaarding te velde te trekken. Hij bouwde haar op, door af te breken wat niet op haar fundament was opgetrokken, en verzamelde hare verstrooide leden, door ze oogenschijnlijk van haar af te scheuren en tijdelijk elders een verblijf te bezorgen. .

Sluiten