Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gaarne wil ik pogen enkele opmerkingen te maken naar aanleiding van uwe vragen. Alleen al het feit dat zulk een zaak in christelijke en kerkelijke kringen tot probleem wordt en besproken wordt, verheugt mij zeer. Het zelfvoldane zwijgen over en negeeren van kunstzaken lijkt mij treuriger verschijnsel dan dat in een lukrake en soms heftige discussie tenminste het gewicht der zaak gevoeld wordt.

le. Hoe denkt u over het tooneel en over tooneelhtteratuur als kunstuiting?

Het zal wel niet de bedoeling zijn om een beschouwendaesthetische bepaling uit te lokken, doch om gelegenheid te geven van zijn algemeen levensgevoel in deze dingen te getuigen. Dat litteratuur kunstuiting is, dit staat onder ons allen wel vast En dat nu tooneelhtteratuur specifiek van de andere litteratuur verschilt, dit ontgaat mij. Een litteratuur geeft toch in haar veelzijdigheid epiek en lyriek, geestelijke poëzie en dramatiek. Het dramatisch kunstwerk is in tragedie en komedie klassiek gefundeerd. Doch de litteratuur spiegelt haar tijd en daar de dramatische kunst een harer hoogste uitingen is, zal in een niet hooge stijlperiode, het verval daar het spoedigst merkbaar zijn. Het verhaal en de roman zullen telkens meer de bonte dagelijksche verscheidenheid kunnen spiegelen, zonder die hooger te reflecteeren. Veel poëzie zal uitzingen de blijvende lyriek, die nimmer sterft in het menschenhart. Doch de dramatiek eischt een hooger genialiteit, omdat zij in wezen boven haar tijd moet staan, het leven terdege moet grijpen in synthese en zij altijd onbewust prediken zal. Kunst geeft nooit een doublet van het leven, doch de dramatische kunst mag dit in het geheel niet doen of zij verliest haar hoogste roeping. Zoo zouden wij misschien in dit verband de dramatiek de hoogste tendenzkunst kunnen noemen.

56

Sluiten