Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar den tegengestelden pool heeft Orgon's gezindheid bereikt, wanneer hij, na de ontmaskering van den huichelaar, te voorschijn schiet en uitroept:

„Voild, je voos l'avoue, tin abominable hommel Je n'en pvds revenir, et tout eed m'assomme"

De verhouding tusschen vertrouwen en wantrouwen is hier dus omgekeerd. Het geheele innerlijke proces dat tot dit resultaat leidt, is niet door Molière opgeteekend, maar toch is het aanwezig en wij zullen het tusschen de regels moeten kunnen lezen, naar mate de dialoog Elmire-Tartuffe zich ontwikkelt, willen wij de volle werking dezer scène begrijpen. Het is een der zuiverste alliages van tragisch en komisch tooneel.

Zoo is dus het dramatisch woord bij uitstek dat van de dramatische figuur, niet van den Dramaturg persoonlijk, dezen objectiefsten aller woordkunstenaars. Het is daarom gevaarlijk en bijna altijd verkeerd, fragmenten uit dramatische teksten zelfstandig te nemen en tot uitspraken van wijsheid of schoonheid van den dichter te promoveeren. Want stel U iemand voor, die, gewapend met eene bloemlezing van „dichterwoorden" in het plechtig uur der verloving zijne aangebedene met een citaat uit Shakespeare toespreekt:

„Look, how this ring encompasseth thy finger, Even so thy breast encloseth my poor heart: Wear both of them, for both of them are thine".

Welk een fataal effect zijner goede bedoeling valt hier niet te vreezen, indien de schoone eene dramatisch geïnitieerde mocht blijken, die achter deze honigzoete woorden niet Romeo of Ferdinand ziet verrijzen, maar de gedrochtelijke en duivelsche gedaante van Richard III in die huichelachtigste en meest daimonische aller liefdesverklaringen: de Lady-Annascène I

32

Sluiten