Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

14

kan, welke ongerepte vrouw, die zich aan een forse man kan geven, zal Herman Gorter niet dankbaar zijn voor zulke regels, die de natuurlike schoonheid hebben van het zonder schaamte parende dier, en de maatschappelike schoonheid van hen, die zich in liefde verenigen. Wat Herman Gorter hier gezegd heeft is van een ontzaglike grootheid en zuiverheid. Als ik orthodox gelovig was zou ik zeggen: hier spreekt, door een mensenmond, de Stem Gods. Ware ik modern-religieus, ik zou zeggen: hier openbaart zich door een mensenhart het Hart der harten. Maar nu ik een heidense Marxist ben, zeg ik: hier klinkt de zuivere kosmiese roepstem van de Natuur en van de sosialisties wordende Maatschappij.

Luistert ook eens naar het wondermooie gedicht over droom (wetenschap) en daad (proletariese klassestrijd), dat ik als motto boven mijn schriftelike kursus van het Instituut voor Arbeidersontwikkeling plaatste:

Men moet niet droomen dan wanneer men doet, Men moet wakker en klaar naar de daad vliegen Zoo als men den dag ziet komen. Er moet in ieder plekje In ons zijn. Maar toch is het goed (moed Dat men droomt en in droomen het gezag Vindt en de wapperende roode vlag, Waaronder men later zijn daden doet. Men kan nU droomen over de waarheid, Tot ze in ons hoofd zichtbaar en klaar leit, Tot de droom waarheid geworden is. Men kan nu droomen over geschiedenis, Over natuur en maatschappij tot dat......

Men den droom weet.

En dan jonge mensch, doe wat!

Hoe treffend is hier het karakter van de proletariese wetenschap als middel in de klassenstrijd aangegeven

Sluiten