Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

80

d. van een toegevende bijzin:

Pooante ripozi, li tarnen preferis labori = Kunnende rusten (hoewel hij kon rusten), gaf hij toch de voorkeur aan werken.

e. van een voorwaardelijke bijzin:

Nur fidante je Dio, mi povos sukcesi = Slechts vertrouwende op God (slechts als ik op God vertrouw), zal ik kannen slagen.

Omtrent de deelwoorden als zelfstandig naamwoord gebruikt, merken we op, dat ze. meestal de persoon beteekenen, die de handeling verricht (of ondergaat); parolanto, fumanto, gardanto, kurinto, predikinto, prezidonto enz. zijn allen personen. Daaruit volgt, dat ook de als substantief gebruikte deelwoorden van de werkwoorden havi en esti personen beteekenen: havanto — estanto — havinto —estinto, estonto, althans wanneer het tegendeel niet blijkt. De woorden estanto, estinto en estonto worden wel als de vertaling gebruikt van het heden, het verleden en de toekomst. Juist is het niet, doch de context maakt het dan duidelijk. Liever gebruike men daarvoor: estanta tempo, estinta tempo en estonto tempo, wijl ook de afleidingen met ec en aj niet de juiste begrippen uitdrukken.

De werkwoordelijke uitgang ont beteekent niet altijd „op het punt zijn van", doch geeft eenvoudig aan, dat iets in de toekomst ligt. Die toekomst kan vanzelfsprekend ^vlak bij liggen, doch even goed nog ver af.

Sluiten