Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

94

HERHALING- LES 1—15.

Ha! kanajla almozulino! ekkriis la komercisto. Kiel? en mia magazeno oni sfcelis ? gaste antaü miaj okuloj; ha, la senhonta!

Li alkuris al la pordo kaj malfermis gin larga. Policisto! li ekkriis laüte, starante sof la sojlo, — policisto!

Kion vi deziras? aüdigis voco el la strato. Flava lado ekbrilis sur la brusto de homo, kiu aperis sur la trotuaro sub la strio da lumo fluanta el la magazeno.

Tien, — diris la komercisto, malfacile spirante de kolero kaj montrante per la fingro la straton, — tien kuris virino, kiu antaü minuto stelis en mia magazeno tri spesmilojn!

Kaj en kiun Aankon si kuris?

En tiun, — diris ia pasanto, kiu aüdis la vortojn de la komercisto, haltis antaü la magazeno kaj montris en direkto al la strato Nowy Swiat. — Mi sin renkontis, si estis vestita nigra, si kuris kiel rabia, nenion vidante antaü si; mi pensis, ke si estas freneza!

Oni devas sin kapti! kriis la komercisto al la policisto.

Kompreneble, sinjoro! diris la homo kun la flava lado, saltis antaüen kaj kriis laüte:

He! homoj! kaptu! tien al Nowy Swiat kuris stelistino!

La pordo de la magazeno fermigis, la juna sinjoro kun rideto riprocis la komerciston, ke pro lia tiel malgranda perdo li faris al si tiom da klopodoj.

(El „Marta" de Eliza Orzeszko).

Yi divenas per la ago de mia vesto, ke mi ne havas dek mil frankojn da rento. Mia patro estas gastejisto, kiun ruinigis la fervojoj. Li mangas panon dum la bonaj jaroj, kaj terpomojn dum la malbonaj. Aldonu, ke ni estas ses fratoj, êiuj bone dentprovizitaj. La tagon, kiam mi ricevis

Sluiten