Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DIT wordt de delging van een oude schuld. Ik heb nooit recht gedaan aan de wondermooie stad van mijn jeugd, nooit haar lof gezongen maar wel eens uit de hoogte en kleineerend met haar gespot, als het haar weinig hygiënische geuren of haar poovere entourage gold. En slechts zelden heb ik haar de plaats gegund, die haar eerlijkheidshalve toekwam in mijn boeken, vaak heb ik haar naam verdoezeld of veranderd, zoodat de lezer gemakkelijk elke stad kon fantazeeren die hem goeddacht.

Een paar dagen geleden zag ik in de Pinakotheek te München een schilderij van Pieter de Hoogh, een stil, stemmig vertrek waarin zonlicht valt door halfgesloten ruiten en waar men, door eeneven-open deur,boomen en een grachtje ziet op den achtergrond. Onweerstaanbaar heeft mij dat gepakt, ik wist opeens onwrikbaar zeker: dat moest een kamer van een huis in Delft zijn,

3

Sluiten