Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DELFT

gelooven mocht. In al die tuinen rook het naai katten en molmende aarde, in allen stond eei ijzeren bank en een ijzeren tafeltje met wrakk< pooten. En in allen heb ik de wilde werelder van mijn verbeelding doorgereisd, netjes op d< paden, want mijn jeugd was een tijd van net' heid en plicht en van orde en zorg voor all< dingen.

En de zolders! Nu word ik uitbundig, nu il terugdenk aan de zolders van de huizen ir Delft, nu beklaag ik alle kinderen in modern* huizen met badkamers en liften, die nooit o\ den zolder van een oud huis hebben gespeeld Een Elysium vol nog te ontdekken, ongedacht* mogelijkheden, elk zoo'n zolder waar men om vrij en zonder toezicht spelen liet, met genoeg oude meubels om een huis te stichten, met genoeg lakens uit de vuilegoedkist om over de wascb lijnen te hangen en als muren te dienen met genoeg kisten en koffers om een trein t< vormen, die van Afrika naar den Noordpoo reed, en genoeg turven om een gevangenis t< bouwen, met de linnenpers als schavot. D< zolder was een onbeperkt gebied, aan den eener kant waren weg-duisterende, geheimzinnige hoeken, doch aan den anderen was een klein vier kant venster, dat regelrecht in den hemel keek Een altijd open venster, waardoor de klanker

7

Sluiten