Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ONZE MEI

die mij speciaal golden, over de andere gebeurtenissen op school deed ik levendige verhalen, zoodat mijn ouders wel eenigszins begonnen te twijfelen aan 't heilzame van dit onderricht. Maar waarschijnlijk verwachtten zij op een of andere wijze verbetering of meenden dat ik overdreef; tenminste zij grepen niet in. Intusschen raakte ik er allengs aan gewend, uitgesloten te zijn van de spelletjes op de speelplaats; ik stond niet langer te schreien bij 't hekje noch maakte mij driftig; alleen zwierf ik den tuin in, terwijl de anderen speelden.

Had ik toen vriendelijk verzocht, mee te mogen doen, stellig zou mijn verbanning zijn opgeheven; maar innerlijk verzet, iets als trots met schuwheid gemengd, hield mij terug: de teleurstelling was zoo hevig geweest voor het argelooze kind, dat het de gevolgen hiervan niet terstond te boven was.

Geduld te worden, enkel maar geduld op verzoek, zou nieuwe pijn gegeven hebben.

Zoo liep ik alleen in de tuinpaadjes en waagde 't op een goeden dag, de duiventil voorbij te gaan en het verboden paradijs te betreden. Een heerlijkheid ging open; in de paadjes, dicht beschaduwd, vond ik prachtige gave bladgeraamten, en op een open plek overvloed van afgevallen appeltjes en peertjes. Haastig tilde

96

Sluiten