Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ONZE MEI

en, zonder bepaalde reden, fier met elkaar's bezit. Wij wandelden hand in hand door het park om de herten te voeren, langs de kade om de schepen te zien zeilen, en het spreekt wel van zelf, dat hij al mijn wenschen vervulde, ook de ongerijmdste. Voor zijn eigen genoegen nam hij mij mee naar het „Circus", niettegenstaande ik nog zoo klein was, dat, had hij mij niet onverbrekelijk en innig vast gehouden, ik tusschen de banken door zou zijn geslipt. En lang vóór ik tot de jaren des onderscheids was gekomen, of ook maar vermoeden kon, dat daar, in dien roodEuweelen tempel, ten-naastebij mijn bestemming lag, voerde hij mij in het rijk der dramatische kunst. „Sneeuwwitje", „De kleine Lord" ... Neen, het is niet te schatten, wat een ontvankelijk kind dankt aan een onverstandig „ouder", die het voor de eerste maal mee naar den schouwburg neemt! Ik vraag me nog dagelijks af, wat er van mij terecht zou zijn gekomen zonder dien goeden gids naar den hemel der verbeelding! Begrijpen deed ik er de helft niet van, maar sinds het intellectualisme zegevierde, begin ik te gelooven, dat juist dit mijn geluk heeft bevorderd, en mijn ziel heeft gered. Onverdeeld schoon en heerlijk was al deze onbegrijpelijkheid, waarbij geen psychologische klip mij verontrustte, en het

118

Sluiten