Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ONZE MEI

keel, en nu zij haar gezicht in haar handen steunt, voelt zij haar wangen tegen haar palmen branden...

Alles is stil. De tortelduiven zitten dik in hun veeren roerloos op den bodem van hun kooi. De jongens hoort zij niet meer ...

Zij staat op. Ze moet eens even heen en weer loopen. Zij gaat tot aan de piano, en slaat een toon aan, gedachteloos. Maar zij schrikt geweldig van het plotselinge harde geluid, dat door de heele serre weerklinkt. O, hoe klopt haar hart... En hoe vervelend, om zoo alleen te zijn. Als Moeder nu toevallig eens binnen kwam, dan vloog zij in haar armen, en...

Zij moet weer gaan schrijven. Nooit komt die brief anders af. Ellendige brief... Zij geeft er een duw tegen, dat hij bijna van de tafel valt. Wat staat er dan in dien brief, dat haar zoo akelig maakt? Zij weet het niet. Zij begrijpt den inhoud nauwelijks, soms heelemaal niet zelfs. En toch... er is iets geheimzinnigs in, iets dat haar angstig maakt, ook al weet zij niet waarom. Zij voelt, dat er iets niet goed is in die zaken, maar wat? maar wat?

Zij vindt zich kinderachtig en flauw... maar zij zou best een beetje kunnen huilen. Zij doet het niet, natuurlijk, want waarom? Zij heeft

144

Sluiten