Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TOEN ONZE MOPS EEN MOPSJE WAS

lijk dat op het eerste gezicht moge schijnen!

En nu komt er iemand, die zegt, dat hij al die kleine dingetjes uit onze jeugd juist zoo interessant vindt; die ons met aandrang uitnoodigt, over ons zelf een soort baby-dagboek te schrijven, zooals liefhebbende moderne moeders tegenwoordig over hun zuigelingen doen! Maar dat moet ongelukken geven! Dat wordt een explosie van onderdrukte lofredenen! Als de kurk er eenmaal af is, zal geen macht ter wereld den stroom meer kunnen keeren! Als we den brief met het plan pas gelezen hebben, zijn we nog verstandig genoeg om te denken: „is er eigenlijk iets belangrijks over mijn jeugd te vertellen?" Maar nauwelijks hebben we de mogelijkheid aanvaard, of alles lijkt ons de moeite waard te worden; waarom het eene wel en het andere niet te kiezen? Zal de toegewijde lezer in de wanhoop van de driejarige over het voetenbankje, dat niet op de bal kon staan, en dat ook nooit zou kunnen, omdat een bal altijd rond is, ■— niet de lyrische dichteres in den dop herkennen, die slechts het voor eeuwig onbereikbare begeert? Ligt in den val op de steenen verandah en het erna wakker worden, en de heele wereld anders zien en de plaatjes van het nieuwe prentenboek ineens beter begrijpen, niet een illustratie

153

Sluiten