Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ONZE MEI

„Nou is ic nog jarig ook", merkte een ander op, die nog niet gesproken had, en ik begreep: de vader van Door.

Het heele gezelschap ging, nadat Door de deur gesloten had, met den sleutel naar het prieel. Ik volgde verbaasd. Men nam plaats. Een alleronaangenaamst gevoel kroop naar m'n keel. Waarom gingen de vader en moeder, de vrijer en de broer niet door naar de keuken? Waarom bleven ze allen hier in mijn tuin? Mijn verbazing werd nog grooter toen door het reeds schemerlichte laantje een lamp naderde.

„Daar is Greet met 't licht!" zei Door. Gelukkig, anders zaten we straks in 't donker! Ik liep naar 't groote hek, maar de grappige Janus was haar voor en opende het zware hek met een buiging.

Greet wist dus van de visite! en ze scheen er zelfs toebereidselen voor gemaakt te hebben, want aan haar linkerarm torste ze de groote hengselmand, waarin ik glaasjes zag glinsteren en flesschen blinken; ook .blankten er witte zakjes tusschen het glaswerk, ook koekjes dus! Het leek wel een feest! Vroolijk waren ze zeker, en Greet lachte, zooals ik haar nog nooit had hooren lachen. Ik zag haar groote tanden onder het felle lamplicht blinken en daarnaast

206

Sluiten