Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het nieuws van den tijd bezongen en ten slotte een handvol papierblaadjes in de lucht strooiden, waarop hun rijmram met zwarte letters gedrukt stond. Elk lied eindigden ze rammelend met hun bedelnap of hun hoed, den kring rond, terwijl ze afgunstig scheeloogden naar Yann Rumengol, De eenige, hij, die nooit rondging om geld, en 3 toch als een rijk man gekleed met de rijken tafelde, j Yann wist zelf niet waarom hij anders was dan zij, ! en hoe 't hem zooveel beter ging. Hij voelde zich een der vogelen des velds, die niet zaaien of maaien, en toch voedt ze de Hemelsche Vader. Alle huizen en hoeven in Armor waren zijn thuis, waar hij bed en brood vond, en meewarig zag hij neer op de stumperds met hun papieren liedjes en rammelnap, die zich ook zonen van Sint Hervé waanden.

Een zang zong hij bijwijlen van Armors ziel, die alles vervult en omhult als zonnenevel. En de oogleden geloken over zijn tranen, bleef hij mijmeren. Voelde hij zich zelf niet zoo vervuld en omhuld door Armors ziel, dat hij geheel overgegaan in haar, alleen nog maar Armors ziel zelve was? Had daarom Armors volk, hem en zijn lied even lief als hun zee-omvloten land?

Zoo, met zingen en droomen dicht langs de kusten, vloden voorjaar en zomer voorbij. Maar de herfst vond hem in het woud der Zwarte Ber gen in de gehuchten der klompenmakers en houthakkers. Tot het sterrengesparkel door de bladerlooze takken hem herinnerde dat Kerstmis naderde: Nedelekl

„Ik moet naar huis," sprak hij dan tot zijn vrin-

46

Sluiten