Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met haar moederlijk glimlachend gezicht, rond in de strakke witte kap, Frankrijks lelieschepter in de rechterhand. Wie stond aan hare rechterzijde ? Sinte Anna haar patronesse. Wie links, in haar weduwhuik, sluik en schamel? Annaïk, zijn pleegmoeder, met haar mooie goudgele kerstklompen aan. En daar was EHboubane en Sinte Nonna; Magdalena en Margretha; daar waren ze allen, de liefste heiligen van Armor. Alleen zij niet, de ééne, de heiligste

Ave Maria...... Yann stond met gevouwen

handen, de oogen vol tranen, omdat hij de eenige, die hij zocht, niet vond, terwijl zijn blik toch dit allerschoonste mocht aanschouwen: heel het volk van Armor omschenen door het aureool dier ronde rij zijner heiligen en helden.

Yann hoorde de klokken, hij hoorde de zee en het geklap wiek der meeuwen; hij voelde de vochte bries om zijn hoofd; hij rook den zilten geur der wateren, gebalsemd door bosch- en bloeilucht, door de lucht van gras en koren; en hij zag door zijn tranen heen deze eilandstad, omblonken door de oneindigheid van oceaan en hemel......

„Zing!" Het was een gegons van vele stemmen, dat aanwies tot een machtig geroep boven klokken en zeezang uit. „Zing, Costik ann od!"

Yann trok den hoed van het hoofd, en verborg er zijn gezicht mee, als om te bidden of na te denken......

In ademlooze stilte wachtte Armor. Maar toen hij nog zweeg, en ze zagen hoe zijn schouders en lijf schokten van snikken, begon het luide roepen opnieuw en steeds dringender:

98

Sluiten