Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

foeüijke melaatschheid te zijn genezen. Zoo had hij hem in plaats van nu eens deze, dan weer de andere helft, ten laatste beide helften, tegelijk afgestaan, en dadelijk hadden visschen, vogels en boschwild zich gelijkelijk over heel het grondgebied van Magloire verspreid.

Zóó leeg waren schuren en akkers nu, dat er voor de vogels geen korrel graan of zaad meer overbleef, geen kool of knol voor het wild, en Zelfs de visschen schenen in ruimer wateren den overvloed te zoeken, dien Serk verloren had. Vee en hoenders waren sinds lang geslacht, en de keukenmeester gebruikte het laatste roggemeel uit de troggen om brood te bakken, de laatste boekweit en koolrapen om brij te koken*

Wel hadden Magloire en zijn monniken altijd een zeer verstorven leven geleid in vasten en onthouding, maar 't kon toch niet in Gods bedoeling liggen, dat ze den hongerdood zouden sterven, meenden de twee-en-zestig broeders, — en waar anders moest het heen, wanneer hun al te goede abt Magloire voortging ook van dit allerlaatste overschot de pelgrims te onthalen en de knapen naar hartelust te laten eten, alsof er van uitersten nood geen sprake was?

Lang hadden ze 't lijdelijk aangezien, maar naarmate de laatste voorraad minderde, groeide hun afkeuring tot opstandigheid, en tenslotte stelde de prior in de morgenvergadering van het kapittel uit naam van alle twee-en-zestig aan vad erabt Magloire voor, heel die bende eetgrage scholieren naar hun vader en moeder terug te sturen en voor de pelgrims de kloosterpoort te sluiten,

129

Sluiten