Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het duurde zoolang de voor-bruiloft duurde* Toen verzocht ze den markies de reiskaros te laten inspannen, dat zij tweeën met de anderen mede zouden reizen naar zijn huis in Parijs, waarover hij haar zulke wonderen verteld had. En blij om haar opleving, benieuwd naar den invloed van het stadsleven op deze bloem der rotskusten, deed de markies haar zin*

Toen meende Katel een nieuwe vergetelheid tegemoet te rijden*

IV

De oude Yannek had van de visschers gehoord, dat de blauw-en-gele vlaggen weer wapperden op de torens van den burcht van Kergaridu, en toen ze 's avonds het brood en de melk op zijn dorpel zette, riep ze Laurik de tijding toe, waarop hij weer maandenlang gewacht had. Zij wist dit, de eenige, die begreep, waar hij zijn ziek lichaam heensleepte, twee, drie malen in de korte zomermaanden, als de dolle markies met zijn hofgezin en gasten in de koele zeelucht nieuwen lust kwamen zoeken voor het feestleven in de koningsstad.

Drie jaren lang leefde de malord nu reeds in zijn ban. Al in het voorjaar na zijn eersten tocht naar Kergariou was de ziekte tot stilstand gekomen, zonder te genezen. En soms meende Yannek te verstaan, dat hij treurde omdat de wonden niet dieper invraten in zijn vleesch en de kanker niet het merg van zijn beenderen verteerde» „Liever lijden tot den dood, dan

176

Sluiten