Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Waarom zoo? Waarom deze.*.... de eerste, die niet kwam om Dahuut?"

„De eerste en laatste, de allereenigste voor mij.*.*.. Vader", riep ze, zich oprichtend als vond Ze zich zelf plots terug, „ik wil het* Zonder uitstel. Dat onze bruiloft morgen reeds aanvange".

„Morgen?" Schrik bestormde Grallon. „Hij, die gekomen is ten afscheid...*., hij, drager van een geluk, dat wij niet begrijpen...... Christus'

dienaar".

„Ontbied hem hier, vader» Ik zal hem wekken uit zijn droom. Christus zocht hij, wijl Dahuut hem nog niet had gevonden. Zou Dahuut niet meer macht hebben over dezen, dan een dweper

die voor vier eeuwen gekruisigd werd! Roep

hem! Nu eerst gaat de levensvreugde beginnen in Ker-Is, de vreugdestad!"

Stil als immer, trad na kort verbeiden Corentijn voor koning Grallon en zijn dochter, het hoofd neigend ten ingetogen groet*

„Blijde tijding heb ik op mijn beurt thans Rivoals zoon aan te kondigen", begon Grallon, zich vermannend tot twijfelloos spreken. „Zeker is het u niet onbekend, hoe vele vorsten en vorstenzonen van overzee en uit de oud-Gallische koninkrijken vergeefs dongen naar de hand van Dahuut, mijn dochter, zij die waande zichzelve genoeg te zijn. Thans geeft ze zich gewonnen aan een macht sterker dan zij: haar eigen gevoel voor u, Corentijn. Rivoals zoon, Dahuut de trotsche wil uw bruid zijn. Mijn koninkrijk en Ker-Is schenk ik haar tot bruidschat. Want wien wensen ik liever haar tot gemaal en mij zeiven

200

Sluiten