Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIX

in hooge mate den stempel der oorspronkelijkheid; dat kunnen ons de prachtige „Romeinsche elegieën" bewijzen, die een onderwerp uit Rome's oudste geschiedenis, of uit den Sagentijd behandelen. Wel is waar had hij ook daarbij voor den vorm een voorbeeld in Callimachus' Am-«x, elegische gedichten, die den oorsprong en de gewoonten van het particuliere leven en den godsdienst, van monumenten en tempels trachtten te verklaren, maar de stofbonden zij hem niet bieden.

Daar de kring lezers, die Propertius in ons land telt, nog zeer klein is, meenen wij niet beter te kunnen doen dan de woorden van Goethe aan te halen, die van een warme liefde voor den grooten Umbriër getuigen. Deze uit zich In zijn dagboek 28 Nov. 1798 aldus: „Properz' Elegieën, — zum grössten Teile wieder gelesen, haben eine Erschütterung in meiner Natur hervorgebracht wie es Werke dieser Art zu thun pflegen, eine Lust, etwas Ahnliches hervorzubringen."

Het is misschien niet overbodig eenige oogenblikken stil te staan bij de bewering, die men zoo vaak hoort: „Propertius is zoo duister".

Men heeft daarbij gewoonlijk de zoogenaamde geleerdheid op het oog, die de dichter door de invlechting van allerlei onbekende mythologische toespelingen zou willen luchten. Wat voor ons moderne lezers geleerdheid is, was dat voor den antieken lezer allerminst: dergelijke sagen waren den Romeinschen lezers niet alleen uit hun lectuur bekend, maar vaak ontleende de dichter zijn mythologische motieven aan bestaande schilderstukken, die op de muren der huizen overal waren aangebracht, en die wij nu nog te Pompeiï aantreffen. Zoo genoot dus de antieke lezer van de fijne beschrijving van beelden en kunstwerken, waarop menige treffende vergelijking en uitweiding teruggaat.

In het algemeen moet men zich bij het lezen der Romeinsche elegiaci, vooral van Tibullus en Propertius, goed het doel voor oogen stellen, dat de dichters trachtten te bereiken: nl. het psychologisch zuiver uitbeelden en ontleden van al de verschillende stemmingen, die de verliefde jonge man doormaakte en die de lezer meevoelen kon.