Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

41

quod te restituis, Lesbia, ml cupido, restituis cupido atque insperanti, ipsa refers te 5

nobis. o lucem candidiore nota! quis me uno vivit felicior, aut magis hac rem

optandam in vita dicere quis poterit?

109.

EEUWIGE VRIENDSCHAP.

„An die Zeit der ungetrübten Liebe erinnert der warme Ton, an schon gemachte Erfahrungen aber vielleicht v. 8—4". (Riese).

Iocundum, mea vita, mihi proponis amorem hunc nostrum inter nos perpetuomque fore.

di magni, facite ut vere promittere possit atque id sincere dicat et ex animo,

ut liceat nobis tota perducere vita 5 aeternum hoe sanctae foedus amicitiae.

87.

WEEMOED.

„Menschliche Rede verstummt vor der Tiefe dieses Gefühls". (G. Friedrich, Catulli Veronensis liber, Einleit. p. 69.)

Nulla potest muiier tantum se dicere amatam, vere quantum a me, Lesbia, amata mea es.

nulla fides ullo fuit umquam in foedere tanta, quanta in amore tuo ex parte reperta mea est

5. ipsa s „van zelf".

6. Een gelukkige dag (y]fiêpr X&t/Kï), dies albus of candidus) werd met krijt aangeschrapt, een ongelukkige met houtskool; candidiore nota tablat. qualitatis.

109. 1. iocundum t praedicat.; proponis t „voor oogen stellen, beloven".

5. tota . . . vita; de ablativus van tijdsduur komt eerst in dezen tijd op; de dichter gebruikt dezen ablativus, omdat perducere reeds een objectsacc. bij zich heeft.

87. 4. amore tuos tuo in plaats van gen. obiectivus.