Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

85

dum meus adsiduo luceat igne focus, ipse seram teneras maturo tempore vites

rusticus et facili grandia poma manu: nee Spes destituat, sed frugum semper acervos

praebeat et pleno pinguia musta lacu. 10 nam veneror, seu stipes habet desertus in agris

6. Een uitgedoofd haardvuur ia een bewijs van groote armoede; een brandend vuurtje geeft gezelligheid, vgl. het aardige gedichtje van Martialis (X, 47) aan zijn vriend en naamgenoot Julius Martialis:

Vitam quae faciant beatiorem, iucundissime Martialis, haec sunt: res non parta labore, sed relicta ; non ingratus ager, focus perennis; lis nunquam, toga rara mens quieta; vires ingenuae, salubre corpus; prudens simplicitas, pares amici; convictus facilis, sine arte mensa; nox*) non ebria, sed soluta curis; non tristis torus, et tarnen pudicus; somnus qui faciat breves tenebras; quod sis, esse velis, nihilque malis ; summum nee metuas diem nee optes.

7. ipse: „eigenhandig", niet door de slaven.

8. rusticus: als een boer; facili: „vaardig"; pomat = pomos.

9. nee Spes destituat: destituat is, evenals praebeat (vs. 10), coniunct. potentialis — y.oIy, b\v kxax-rputv r) kXiric.

10. lacu: „bak", waarin het uitgeperste druivensap (mustum, „most") liep.

11. nam: elliptisch, „en ik heb reden om te hopen, want . .."; veneror: sc. stipitem seu lapidem; stipes . . . lapis: grenspalen en steenen op kruiswegen waren aan den God Terminus heilig, cf. Ov. Fast. U, 641: Termine, sive lapis, sive es defossus in agro / stipes (paal), ab antiquis tu quoque numen habes. j Te duo diversa dominl de parte coronant / binaque serta tibi binaque liba ferunt.

!) „Zelden in de toga" die men altijd aantrok, wanneer men als dient bezoeken aflegde bij zijn patronus. >) nox: „avond".