Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

158

omnia vertuntur; certe vertuntur amores:

vinceris aut vincis, haec in amore rota est. magni saepe duces, magni cecidere tyranni,

et Thebae steterunt, attaque Troia tuit 10 munera quanta dedi vel qualia carmina feci!

illa tarnen numquam ferrea dixit: 'amo'. ergo iam muitos nimium temerarius annos,

inproba, qui tulerim teque tuamque domum, ecquandone tibi liber sum visus? an usque 15

in nostrum iacies verba superba caput? sic igitur prima moriere aetate, Properü?

sed morere, interitu gaudeat illa tuo, exagitet nostros Manes, sectetur et umbras,

insultetque rogis, calcet et ossa mea. 20 quid? non Antigonae tumulo Boeotius Haemon

corruit ipse suo saucius ense latus, et sua cum miserae permiscuit ossa puellae,

qua sine Thebanam noluit ire domum?

7—10. De dichter tracht zich zelf tot kalmte te brengen met de redeneering, dat verandering overal plaats heeft.

8. vincis: vgl. IV, 1, 17 nulli cura fuit externos quaerere divos, waar een korte syllabe voor een lange gerekend wordt en U, 18, 26. 11—12. De verbitterde dichter begint opnieuw te klagen. 11. vel i = et, zie vs. 39.

18. temerarius I „aanmatigend", lam muitos annost te verbinden met

tulerim.

17. Propertius voelt, dat Cynthia's hardvochtigheid zijn dood tengevolge zal hebben — want zonder haar kan hij niet leven, — maar hij berust.

21 24. De dichter vergelijkt zich met Haemon, die stierf uit liefde voor

Antigone (zie Sophocles, Antig. 1235), zooals hij nu tengevolge van zijn liefde voor Cynthia.

23. Vul aan: cum <^ ossibua puellae, vgl. Prop. TL 8, 21, p. 166. •